W sztuce Sofoklesa „Antygona” przeciwstawia się rozkazowi wuja Kreona, nowego władcy Teb, i grzebie swojego brata Polinejkesa, uznanego za zdrajcę. Ten akt nieposłuszeństwa prowadzi do konfrontacji Antygony z Kreonem, co kończy się jej tragicznym losem.
Historia Antygony podkreśla konflikt między osobistymi przekonaniami a oczekiwaniami społecznymi, a także znaczenie rodziny i honoru w kulturze starożytnej Grecji. Często postrzegana jest jako symbol obywatelskiego nieposłuszeństwa i bohaterka gotowa stanąć w obronie swoich przekonań nawet w obliczu dotkliwych konsekwencji.