Jedną z najważniejszych różnic językowych między Cervantesem a Szekspirem jest użycie metafor i porównań. Cervantes był mistrzem metafory i często posługiwał się nią do tworzenia bogatych i żywych obrazów. Na przykład w swojej powieści „Don Kichot” porównuje bohatera do „wiatraka” i „olbrzyma” i za pomocą tych metafor bada mania wielkości bohatera. Z drugiej strony Szekspir był bardziej oszczędny w używaniu metafor i miał tendencję do używania ich dla efektu retorycznego. Na przykład w swojej sztuce „Hamlet” porównuje ducha ojca bohatera do „kreta” i używa tej metafory, aby wywołać poczucie złych przeczuć i zagłady.
Kolejną ważną różnicą językową między Cervantesem a Szekspirem jest użycie humoru. Cervantes był utalentowanym humorystą i często posługiwał się nim, aby podważyć pretensje swoich bohaterów i zgłębić sprzeczności ludzkiej natury. Na przykład w „Don Kichocie” wykorzystuje postać Sancho Pansy, aby zapewnić komizm, a przyziemny humor Sancho komentuje idealizm bohatera. Szekspir natomiast był pisarzem poważniejszym i rzadko posługiwał się humorem samym w sobie. Jednak używał humoru, aby wywołać napięcie i złagodzić intensywność swoich dramatycznych scen. Na przykład w „Hamlecie” wykorzystuje postać grabarza, aby zapewnić komiczną ulgę, a żartami grabarza, aby skomentować poruszane w sztuce tematy śmierci i rozkładu.
Na koniec należy zauważyć, że zarówno Cervantes, jak i Szekspir pozostawali pod wpływem tradycji klasycznej. Cervantes znał dzieła Homera, Wergiliusza i Owidiusza i często w swoich pismach korzystał z klasycznych aluzji i nawiązań. Szekspir natomiast znał dzieła Sofoklesa, Eurypidesa i Seneki, dlatego w swoich sztukach często sięgał po klasyczne motywy i opowieści. Obaj jednak potrafili na swój sposób wykorzystać tradycję klasyczną i obaj stworzyli dzieła oryginalne i nowatorskie.
Podsumowując, Cervantes i Szekspir byli dwoma najważniejszymi pisarzami wczesnej epoki nowożytnej, a wybór przez nich języka miał ogromny wpływ na rozwój literatury. Obaj wykorzystali zasoby swoich języków, aby stworzyć dzieła o wielkiej mocy i pięknie, a ich dzieła wywarły trwały wpływ na literaturę światową.