- „Ale miłość jest ślepa i kochankowie nie widzą / Pięknych szaleństw, które sami popełniają. Bo gdyby mogli, sam Kupidyn by się zarumienił / Widząc mnie przemienioną w chłopca. Ale co powiesz? Czy mam zająć się twoimi sprawami? Bo moim zdaniem niebezpieczne jest robić z kobiety gospodynię; dama przyjęcia może najwięcej, / Na każde urządzenie znajdzie ladę. (Jak wam się podoba, Akt III, Scena II)
- „Nawet w tych chwilach, w których chcemy żyć, / Nasz czas ucieka”. (Otello, Akt II, Scena III)
- „Nawet sama myśl o Tobie jest trucizną dla mojej duszy”. (Romeo i Julia, Akt V, Scena III)
W tych przykładach „ev” służy do podkreślenia ciągłego lub powtarzającego się charakteru wspomnianych działań lub myśli. Dodaje poczucie ciągłości i wzmacnia ponadczasowe lub trwałe aspekty kontekstu.