1. Patronat: Kariera dramatopisarska Szekspira nabrała rozpędu za panowania królowej Elżbiety I, która była wielką mecenaską sztuki. Ona i jej dwór byli zapalonymi bywalcami teatrów, a na dworze królewskim często wystawiano sztuki Szekspira. Patronat ten zapewnił Szekspirowi stałe źródło dochodów i pozwolił mu skupić się na pisaniu.
2. Współpraca: W okresie elżbietańskim częstą praktyką było współpracowanie dramaturgów przy pisaniu sztuk teatralnych. Przy kilku swoich sztukach Szekspir współpracował z innymi dramatopisarzami, takimi jak Thomas Dekker i Thomas Middleton. Ta współpraca pozwoliła mu dzielić się pomysłami i otrzymywać opinie na temat swojej pracy, co mogło przyczynić się do jego produktywności.
3. Popularność teatru: Teatr stawał się coraz bardziej popularny w okresie elżbietańskim, a Londyn był domem dla kwitnącej sceny teatralnej. Sztuki Szekspira cieszyły się popularnością wśród publiczności, a on był w stanie zbudować udaną karierę jako dramaturg. Sukces jego sztuk pozwolił mu kontynuować pisanie i produkcję nowych dzieł.
4. Motywacja osobista: Szekspir był pisarzem oddanym i pełnym pasji, pragnącym tworzyć wspaniałe dzieła sztuki. Jego osobista motywacja i zaangażowanie w swoje rzemiosło mogły przyczynić się do jego wysokiego poziomu produktywności.