Jak Szekspir użył mizoginii pod koniec sztuki?

Portret kobiet autorstwa Williama Szekspira odzwierciedla społeczno-kulturowe poglądy elżbietańskiej Anglii, gdzie często uważano je za podporządkowane mężczyznom. Jednak błędne jest twierdzenie, że Szekspir z natury opowiadał się za mizoginią lub mizandrią. W ramach swojej twórczości literackiej przedstawiał jedynie panujące stereotypy. W wielu sztukach, takich jak „Wieczór Trzech Króli”, „Jak wam się podoba” i „Poskromienie złośnicy”, postacie kobiece posiadają siłę i intelekt porównywalny z ich męskimi odpowiednikami. Przeciwstawiają się konwencjonalnym normom poprzez przebranie, przebiegłość i humor.

Przez całą swoją karierę Szekspir badał różne role postaci kobiecych i dawał im możliwości wyrażenia swoich emocji, mocnych stron i słabych stron. Tworzył złożone postacie kobiece, czerpiąc inspirację z otaczających go wówczas silnych, historycznych kobiet. Ponadto jego prace pokazują, jak ograniczenia społeczne narzucane kobietom głęboko wpływają na ich życie.