1. Dopełniacz:
- *De* (używane przed rzeczownikami i zaimkami w dopełniaczu)
- *Eius* (dopełniacz zaimków „is”, „ea”, „id”)
- *Suus* (dopełniacz zaimka dzierżawczego „suus, sua, suum”)
- *Cuius* (dopełniacz zaimka pytającego i względnego „quis, quae, quid”)
2. Przypadek ablacyjny:
- *Ab* (używane przed rzeczownikami i zaimkami w przypadku ablacyjnym)
- *Ex* (używane przed rzeczownikami i zaimkami w przypadku ablatywnym w celu określenia pochodzenia lub źródła)
3. Dopełniacz częściowy:
- *Ex numero*, *e numero* lub *de numero* („spoza liczby”, „z grupy”)
- *Ex parte* lub *de parte* („ze strony”, „partii”)
4. Zaimki dzierżawcze w dopełniaczu:
- *Meus, mea, meum* („mój”, „moje”)
- *Tuus, tua, tuum* („twój”, „twój”)
- *Suus, sua, suum* („jego”, „ona”, „jego”, „ich”)
- *Noster, nostra, nostrum* („nasz”, „nasz”)
- *Vester, Vestra, Vestrum* („twój”, „twój”)
5. Przymiotnikowe użycie przyimków:
- *De* („odnoszący się do”, „dotyczący”)
- *Ex* („z”, „z”, „z boku”)
Warto zauważyć, że konkretne słowo lub wyrażenie użyte do wyrażenia „of the” w języku łacińskim może się różnić w zależności od kontekstu gramatycznego, w tym wielkości liter i liczby modyfikowanego rzeczownika lub zaimka.