1. Obsługa Wikang Pambansa: Quezon odegrał kluczową rolę we wprowadzeniu Balarila ng Wikang Pambansa, czyli gramatyki języka narodowego, która posłużyła jako podstawa gramatyki filipińskiej.
2. Surian Wikang Pambansa: 13 listopada 1936 roku założył Surian ng Wikang Pambansa (Instytut Języka Narodowego). Instytucja ta miała za zadanie rozwijać i pielęgnować język narodowy, który ostatecznie stał się filipiński.
3. Dekret Prezydenta: 31 grudnia 1937 r. Quezon wydał dekret wykonawczy nr 134. Dekret ten oficjalnie uznał tagalog za język narodowy Filipin i zlecił Surian ng Wikang Pambansa dalsze jego udoskonalanie i rozwijanie.
4. Używanie języka filipińskiego w szkołach publicznych: Quezon odegrał kluczową rolę w integracji używania języka filipiński jako środka nauczania w szkołach publicznych. Decyzja ta promowała różnorodność językową i umożliwiła filipińskiemu dotarcie do szerszej publiczności.
5. Rozwój literacki: Quezon zachęcał do tworzenia dzieł literackich i publikacji w języku filipińskim. Wierzył w siłę języka w kształtowaniu tożsamości narodowej i postrzegał literaturę jako sposób na promowanie filipiński jako legalnego języka.
6. Wsparcie literatury: Quezon ustanowił Konkursy Literackie Wspólnoty Narodów, w ramach których nagradzano i nagradzano filipińskich pisarzy i artystów za ich wkład w literaturę i sztukę.
7. Nacjonalizm i użycie języka: Quezon uważał, że jednolitą tożsamość narodową należy powiązać ze wspólnym językiem i opowiadał się za powszechnym przyjęciem języka filipińskiego wśród obywateli.
8. Wizja jedności: Podczas swojej prezydentury Quezon podkreślił znaczenie jedności narodowej i solidarności, a język filipiński postrzegał jako symbol tej jedności wśród różnorodnych środowisk językowych i kulturowych.
9. Komisja Prezydencka: Utworzył komisję prezydencką do zbadania różnych dialektów kraju, torując drogę do ostatecznego rozwoju ujednoliconego języka filipińskiego.
10. Duma narodowa: Quezon podkreślił znaczenie dumy narodowej i uznania dla kultury filipińskiej, uznając rolę, jaką język odgrywa w kształtowaniu tożsamości narodu.
Podsumowując, Manuel L. Quezon odegrał kluczową rolę w rozwoju i promowaniu filipiński jako języka narodowego Filipin. Jego przewidywanie i zaangażowanie na rzecz jedności językowej pozostawiły trwałe dziedzictwo w krajobrazie językowym kraju i znacząco przyczyniły się do ugruntowania pozycji języka filipińskiego jako integralnej części kultury i tożsamości filipińskiej.