Humanizm chrześcijański: Erazm był jedną z czołowych postaci chrześcijańskiego humanizmu, który kładł nacisk na studiowanie klasycznej literatury greckiej i rzymskiej oraz filozofii jako sposobu na zrozumienie Biblii oraz sprzyjanie rozwojowi moralnemu i duchowemu. Krytykował zarówno ówczesną teologię scholastyczną, jak i ekscesy reformacji protestanckiej.
Reforma Kościoła katolickiego: Erazm krytycznie odnosił się do korupcji i nadużyć w Kościele katolickim i wzywał do jego reformy. Sprzeciwiał się jednak reformatorom protestanckim, takim jak Marcin Luter, którzy dążyli do oderwania się od Kościoła. Erazm wierzył, że Kościół można zreformować od wewnątrz oraz promować dialog i zrozumienie między różnymi grupami chrześcijańskimi.
Edukacja: Erasmus był gorącym orędownikiem edukacji i obszernie pisał na ten temat. Podkreślił znaczenie szerokiego i liberalnego szkolnictwa, które powinno obejmować studiowanie klasyki, filozofii i nauk ścisłych. Napisał także kilka podręczników i traktatów edukacyjnych, w tym „De racjonalne studia” ( „O sposobie studiowania”).
Kwestie społeczne i polityczne: Erasmus pisał o kwestiach społecznych i politycznych, takich jak wojna, bieda i ucisk. Potępiał przemoc i okrucieństwo swoich czasów i opowiadał się za pokojowym rozwiązywaniem konfliktów. Wypowiadał się także przeciwko ówczesnym niesprawiedliwościom społecznym i politycznym i wzywał do reform.
Sztuka życia: Erasmus napisał kilka prac zgłębiających sztukę życia lub dążenie do szczęścia. W tych pracach omawiał znaczenie samowiedzy, wewnętrznego spokoju i umiaru. Pisał także o kultywowaniu przyjaźni oraz znaczeniu wdzięczności i zadowolenia w życiu.