W kontekście powieści wyrażenie to opisuje zamożną postać, polityka lub osobę publiczną, o której wiadomo, że czyta cudzą pocztę bez ich zgody. Sugeruje to, że postać ta uważa się za „dżentelmena” pomimo angażowania się w wątpliwe zachowania naruszające prywatność.
Używając określenia „panowie”, Vidal dodaje ironicznego akcentu temu wyrażeniu. Tradycyjnie termin „dżentelmen” kojarzy się z pojęciami honoru, uczciwości i moralnego postępowania. Jednak Vidal kwestionuje tę koncepcję, przedstawiając postać zachowującą się w sposób sprzeczny z tymi wartościami.
Zatem wyrażenie „panowie czytają cudzą pocztę” satyrycznie podkreśla rozbieżność między postrzeganymi standardami moralnymi niektórych jednostek a ich rzeczywistymi działaniami. Sugeruje, że niektórzy ludzie mogą kreować wizerunek szacunku i honoru, angażując się w wątpliwe lub moralnie dwuznaczne zachowanie.