- Metafory:Douglass często używa metafor, aby porównać jedną rzecz z drugą w sposób, który tworzy mocny i zapadający w pamięć obraz. Na przykład w swoim słynnym przemówieniu „Czym jest dla niewolnika czwarty lipca?”, porównuje obchody Dnia Niepodległości do „farsy” i „kpiny” z niewolników, którzy nadal są prześladowani.
- Porównania:Douglass również używa porównań, aby dokonać porównań między dwiema rzeczami, ale w sposób, który podkreśla ich podobieństwo, a nie tożsamość. Na przykład opisuje niewolnictwo jako „żelazny łańcuch niewolnictwa”, co podkreśla siłę i ograniczający charakter niewolnictwa.
- Personifikacja:Douglass używa personifikacji, aby nadać ludzkie cechy przedmiotom nieożywionym lub abstrakcyjnym pojęciom. Na przykład w swoim przemówieniu „Znaczenie czwartego lipca dla Murzyna” odnosi się do Konstytucji jako „chwalebnego dokumentu wolnościowego”, co nadaje temu dokumentowi poczucie sprawczości i wagi.
- Hiperbola:Douglass czasami używa hiperboli lub przesady, aby podkreślić jakąś kwestię lub stworzyć wrażenie pilności. Na przykład w swoim przemówieniu „Ustawa o zbiegłych niewolnikach” opisuje to prawo jako „najbardziej okropny akt prawny, jaki kiedykolwiek zhańbił księgę ustaw jakiegokolwiek narodu”, co ukazuje intensywność jego sprzeciwu wobec niego.
- Ironia:Douglass także używa ironii w swoich przemówieniach i pismach, często aby podkreślić sprzeczności i hipokryzję związaną z niewolnictwem i dyskryminacją rasową. Zwraca na przykład uwagę, że czwarty lipca, święto celebrujące wolność i równość, nie jest postrzegany jako taki przez niewolników.