José Rizal był płodnym pisarzem i stworzył znaczny zbiór dzieł literackich o różnorodnej tematyce, w tym poezję, powieści, eseje i pisma polityczne. Oto niektóre z jego znaczących dzieł:
Powieści:
1. Noli Me Tangere (Nie dotykaj mnie) (1887)
- Noli Me Tangere to najsłynniejsze dzieło Rizala. Jest to powieść społeczna i polityczna, która obnaża opresyjne hiszpańskie rządy kolonialne na Filipinach.
2. El Filibusterismo (Panowanie chciwości) (1891)
- El Filibusterismo to kontynuacja Noli Me Tangere. Zagłębia się w rosnące nastroje rewolucyjne i podkreśla nadużycia hiszpańskiego rządu kolonialnego.
Poezja:
1. Do młodzieży filipińskiej (1879)
- Ten wiersz zachęca młodzież filipińską do powstania i walki o swoje prawa i wolność.
2. Mi último adiós (Moje ostatnie pożegnanie) (1896)
- Napisany jako pożegnanie z ojczyzną przed egzekucją, Mi último adiós jest wzruszającym wyrazem miłości i patriotyzmu.
Eseje i pisma polityczne:
1. Gnuśność Filipińczyków (1889)
- Esej badający przyczyny postrzeganej gnuśności Filipińczyków, sugerując, że jest ona wynikiem hiszpańskiego ucisku.
2. Filipiny sto lat (1889)
- W tym eseju Rizal przedstawia swoją wizję przyszłości Filipin, przewidując ich potencjał jako niezależnego narodu.
3. Solidarność (1889-1895)
- Rizal był częstym współpracownikiem La Solidaridad, gazety wydawanej w Hiszpanii przez filipińskich emigrantów. Napisał liczne artykuły i eseje omawiające reformy i krytykujące hiszpański rząd kolonialny.
4. Życie i twórczość José Rizala (1913)
- Ta książka jest kompilacją pism Rizala i informacji biograficznych, zredagowaną i opublikowaną przez jego siostrę, Trinidad Rizal.
Te dzieła literackie ukazują talent Rizala jako pisarza i jego głęboką miłość do swojego kraju. Jego pisma odegrały znaczącą rolę w rozbudzeniu świadomości narodowej i zainspirowaniu rewolucji filipińskiej przeciwko hiszpańskim rządom. Do dziś jego prace pozostają wpływowe i są szeroko czytane przez Filipińczyków i ludzi na całym świecie.