1. Sonety:Sonety to forma poezji składająca się z 14 wersów, zazwyczaj z określonym schematem rymów. Szekspir słynie ze swojego zbioru 154 sonetów poruszających różne tematy, takie jak miłość, przyjaźń, piękno i śmiertelność. Jego sonety znane są z lirycznego piękna i filozoficznych przemyśleń.
2. Wiersze narracyjne:Oprócz swoich sztuk Szekspir napisał także wiersze narracyjne, które opowiadają historię w formie poetyckiej. Dwa z jego godnych uwagi wierszy narracyjnych to „Wenus i Adonis” (1593) oraz „Gwałt na Lukrecji” (1594). Wiersze te ukazują umiejętności narracyjne Szekspira, jego zdolność do tworzenia żywych obrazów i zgłębianie ludzkich namiętności.
3. Eposy:Choć Szekspir nie był tak obszerny jak jego sztuki, napisał poemat epicki zatytułowany „Skarga kochanka”. Jest to wiersz narracyjny, opowiadający lament młodej kobiety porzuconej przez kochanka. Daje wgląd w eksplorację przez Szekspira romantycznych złożoności oraz wzajemne oddziaływanie miłości, pożądania i straty.
4. Współpraca:Szekspir czasami współpracował z innymi dramatopisarzami, współtworząc sztuki teatralne lub dokonując rewizji ich dzieł. Jednym z przykładów takiej współpracy jest jego udział w „Cardenio”, zaginionej sztuce, której prawdopodobnie współautorem jest John Fletcher.
5. Adaptacje:Szekspir adaptował także do swoich sztuk historie z istniejących źródeł. Na przykład sztuki takie jak „Hamlet”, „Król Lear” czy „Antoniusz i Kleopatra” opierały się na starszych opowieściach, folklorze lub przekazach historycznych, które Szekspir ukształtował w swoje własne, niepowtarzalne dzieła dramatyczne.
Talenty Szekspira wykraczały poza sztuki teatralne i obejmowały sonety, wiersze narracyjne, eposy, wspólne wysiłki i adaptacje, ukazując jego wszechstronność i zakres jako utalentowanego pisarza posługującego się różnymi formami literackimi.