Kiedy zastanawiamy się nad podróżą, która doprowadziła nas do tego punktu, nie możemy powstrzymać się od pokory i inspiracji ogromnym wzrostem i duchową przemianą, których byliśmy świadkami w naszej wspólnocie kościelnej. Był to rok naznaczony głębokimi chwilami uwielbienia, bezinteresownymi aktami dobroci i niezachwianym oddaniem naszym wspólnym wartościom i misji.
Przez cały rok ceniliśmy możliwości społeczności i ewangelizacji, wzmacniając nasze więzi jako bracia i siostry w Chrystusie. Nasze serca zostały wzbogacone dzięki ujmującym kazaniom, podnoszącym na duchu świadectwom i radości służenia innym w potrzebie. Byliśmy na własne oczy świadkami przemieniającej mocy wiary, która wpłynęła na życie, przynosząc pocieszenie, nadzieję i nowy cel tym, którzy ją objęli.
Gromadząc się dziś wieczorem, korzystamy z okazji, aby wyrazić uznanie dla niezwykłych wysiłków i wkładu naszych cenionych przywódców kościelnych, wolontariuszy i członków, którzy dołożyli wszelkich starań, aby ten rok odniósł ogromny sukces. Ich niestrudzone poświęcenie, niezachwiane zaangażowanie i niezachwiany entuzjazm były siłą napędową naszej kwitnącej wspólnoty kościelnej i jesteśmy głęboko wdzięczni za ich służbę.
Patrząc w przyszłość, potwierdźmy nasze zaangażowanie w dążenie do głębszej więzi z Bogiem, wspieranie jedności w naszym zborze i dalsze rozszerzanie współczującego zasięgu naszego kościoła na tych, którzy są poza naszymi drzwiami. Razem rozpocznijmy nowy rozdział pełen odnowionej gorliwości, pasji i oczekiwania na niesamowite rzeczy, które Bóg przygotował dla nas w nadchodzącym roku.
Podsumowując, niech to coroczne spotkanie będzie głośnym przypomnieniem siły, odporności i piękna naszej wspólnoty kościelnej. Pielęgnujmy cenne chwile, które przeżyliśmy i wyruszajmy w podróż, która nas czeka, z niezachwianą wiarą i niezachwianą nadzieją w Bożą Opatrzność.
Dziękuję i niech Boże błogosławieństwo spłynie na nas wszystkich.