Opera otwiera się w lesie niedaleko legowiska smoka Fafnera. Siegfried, syn Siegmunda i Sieglinde, został wychowany przez krasnoluda Mima, który planuje wykorzystać go do zabicia Fafnera i zdobycia pierścienia dla siebie. Siegfried wykuwa nowy miecz, Nothung, i wyrusza na poszukiwanie smoka.
Po długiej i trudnej podróży Siegfried dociera do legowiska Fafnera. Oszukuje smoka, aby odsłonił jego słaby punkt, a następnie go zabija. Pijąc krew Fafnera, zyskuje zdolność rozumienia języka ptaków. Ptaki opowiadają mu o Walkirii Brunhildzie, która śpi na skale otoczonej ogniem.
Siegfried udaje się na szczyt góry i budzi Brünnhilde pocałunkiem. Oboje zakochują się w sobie, a Siegfried przysięga ją chronić. Jednak ich szczęście jest krótkotrwałe. Zły bóg Alberich, który stworzył pierścień, obserwuje Zygfryda i Brünnhildę. Planuje wykorzystać Zygfryda, aby zemścić się na bogach.
Alberich przebiera się za pielgrzyma i spotyka Zygfryda. Mówi Zygfrydowi, że Brunhilda jest mu niewierna i planuje go zdradzić. Siegfried jest załamany i opuszcza Brünnhilde. Następnie Alberich pojawia się Brünnhilde i mówi jej, że Zygfryd ją zabije. Brunhilda jest zdruzgotana i zrozpaczona zasypia.
Siegfried wraca do Mima, który mówi mu, że otruł napój Brünnhilde. Siegfried jest przerażony i pędzi z powrotem do skały Brunhildy. Znajduje ją śpiącą i sam wypija zatruty napój. Brunhilda budzi się i widzi umierającego Zygfryda. Ogarnia ją smutek i umiera z powodu złamanego serca.
Bogowie zbierają się w Walhalli, siedzibie bogów. Patrzą, jak ogień na stosie pogrzebowym Brunhildy trawi Walhallę. Świat jest zniszczony, a bogowie są bezsilni.