1. Bertolt Brecht i Berliner Ensemble:
- Niemiecki dramaturg i reżyser Bertolt Brecht uważany jest za głównego twórcę teatru epickiego.
- Brecht stworzył teatr epicki w odpowiedzi na to, co uważał za ograniczenia dramatu naturalistycznego i psychologicznego.
- Wyobraził sobie teatr zaangażowany politycznie, stymulujący intelektualnie i mający na celu prowokowanie widza do krytycznego myślenia, a nie wyłącznie wywoływanie reakcji emocjonalnych.
- Założony w 1949 roku Brecht's Berliner Ensemble stał się główną platformą rozwoju i prezentacji jego epickich produkcji teatralnych.
2. Erwin Piscator i Teatr Polityczny:
- Erwin Piscator, kolejny niemiecki praktyk i reżyser teatralny, często kojarzony jest z wczesną fazą teatru epickiego.
- Twórczość Piscatora skupiała się na tematyce politycznej i wykorzystywała nowatorskie techniki, takie jak materiał dokumentalny, projekcje multimedialne i elementy agitacyjne.
3. Wsiewołod Meyerhold i biomechanika:
- Rosyjski reżyser teatralny Wsiewołod Meyerhold opracował koncepcję biomechaniki, systemu treningu aktorskiego, który kładł nacisk na fizyczność i stylizowany ruch.
- Techniki Meyerholda pozwoliły aktorom przekazywać złożone znaczenia poprzez swoje ciała, przyczyniając się do nieiluzjonistycznej estetyki teatru epickiego.
4. Kolektywy i grupy eksperymentalne:
- Różne kolektywy teatralne i grupy eksperymentalne na początku XX wieku przyczyniły się do rozwoju teatru epickiego.
- Grupy te dążyły do oderwania się od konwencjonalnych form teatralnych i tworzenia spektakli społecznie świadomych i istotnych politycznie.
5. Wpływ innych form sztuki:
- Teatr epicki czerpał także inspirację z innych form sztuki, takich jak literatura, film i sztuki wizualne, kwestionując tradycyjne granice między sztuką a teatrem.
Chociaż Bertolt Brecht jest powszechnie uznawany za centralną postać w powstaniu teatru epickiego, to zbiorowy wysiłek różnych twórców teatru, kolektywów i ruchów artystycznych przyczynił się do rozwoju i przekształcenia teatru epickiego w odrębną formę teatralną.