Elementy fikcyjne:
1. Postać Carmen: Portret Carmen jako swobodnej, uwodzicielskiej kobiety, która przeciwstawia się konwencjom społecznym, jest w dużej mierze dziełem Mérimée i Bizeta. Jej specyficzne cechy osobowości i działania, takie jak jej śmiertelny pociąg do Don José, są fikcyjne.
2. Miłość Don José: Intensywna i obsesyjna miłość Don José do Carmen, która doprowadziła do jego upadku, jest dramatyczną przesadą dla efektu operowego. Nowela przedstawia ich związek bardziej pragmatycznie.
3. Tragiczne zakończenie: Tragiczny finał, w którym Don José zabija Carmen w szale zazdrości, jest całkowicie fikcyjny. Powieść kończy się skazaniem Don José na pięć lat więzienia.
4. Postacie drugoplanowe: Większość postaci drugoplanowych, takich jak Escamillo, Micaëla i Zuniga, jest fikcyjna lub mocno fabularyzowana.
Elementy faktyczne:
1. Ustawienie i czas: Akcja noweli i opery rozgrywa się w Sewilli w Hiszpanii na początku XIX wieku. To historyczne miejsce inspirowane jest podróżami i doświadczeniami Mérimée w Hiszpanii.
2. Tło wojskowe: Mérimée wykorzystał swoje obserwacje hiszpańskiego życia wojskowego, aby stworzyć tło opery. Postać Don José wzorowana jest na prawdziwym żołnierzu, który stacjonował w Sewilli za czasów Mérimée.
3. Wpływy kulturowe: Opera odzwierciedla wpływ hiszpańskiej muzyki ludowej i tańca, które były popularne w czasach Bizeta. Słynna aria „Habanera” i inne elementy muzyczne to stylizowane wersje autentycznych melodii hiszpańskich.
4. Kontekst historyczny: Na ukazanie w operze kultury romskiej, w tym postaci Carmen, wpłynęły współczesne wyobrażenia i stereotypy, które często przedstawiały Romów jako egzotycznych, pełnych pasji i nieprzewidywalnych.
Podsumowując, Carmen to dzieło fikcyjne, które czerpie inspirację z elementów prawdziwego życia, takich jak życie wojskowe w Hiszpanii, kultura Romów i muzyka andaluzyjska. Jednak historia i rozwój postaci są przede wszystkim fabularyzowane do celów dramatycznych i operowych.