Oto kilka powodów, dla których Szekspir używał w swoich sztukach pentametru jambicznego:
1. Tradycja: Pentametr jambiczny miał długą historię stosowania w poezji angielskiej jeszcze przed czasami Szekspira, sięgającą średniowiecza. Uważano go za tradycyjny miernik poważnego dramatu i poezji, a Szekspir przyjął go jako sposób na połączenie swojej twórczości z ustaloną tradycją literacką.
2. Podkreślenie: Regularny rytm pentametru jambicznego pomaga zwrócić uwagę na ważne słowa i wyrażenia w wierszu. Dzięki temu Szekspir może podkreślić kluczowe momenty i idee w swoich sztukach, zapewniając, że zapadną one w pamięć widza.
3. Emocja: Pentametr jambiczny może pomóc przekazać różne emocje i stworzyć szczególną atmosferę w scenie. Na przykład szybki, rytmiczny pentametr jambiczny może wywołać poczucie pilności lub podniecenia, podczas gdy wolniejszy, bardziej przemyślany pentametr jambiczny może wywołać poczucie powagi lub refleksji.
4. Charakterystyka: Szekspir używał pentametru jambicznego do rozróżnienia różnych postaci w swoich sztukach. Postacie o wyższym statusie społecznym, takie jak królowie i królowe, często mówią pentametrem jambicznym, podczas gdy postacie o niższym statusie mogą mówić prozą lub prostszymi formami wersetów. To użycie miernika pomaga przekazać hierarchię społeczną i cechy charakteru.
5. Elastyczność: Pentametr jambiczny można elastycznie wykorzystywać do tworzenia różnych efektów. Na przykład Szekspir czasami „łamie” pentametr jambiczny, wprowadzając dodatkowe nieakcentowane sylaby lub „końce żeńskie” (wiersze kończące się nieakcentowaną sylabą). Te odchylenia od regularnego wzorca mogą zwiększyć nacisk, wywołać zaskoczenie lub naśladować naturalne wzorce mowy.
Ogólnie rzecz biorąc, użycie przez Szekspira pentametru jambicznego w swoich sztukach było świadomym wyborem, który służył wielu celom artystycznym, w tym tworzeniu poczucia tradycji, podkreślaniu ważnych idei, przekazywaniu emocji, rozróżnianiu postaci i zachowaniu elastyczności w wierszach.