Hornby Eastwood 200 napędzane były 12-cylindrowym silnikiem wysokoprężnym Alco 251F, który wytwarzał 1850 koni mechanicznych (1380 kW). Były w stanie ciągnąć ładunki o masie do 1200 ton z prędkością do 65 mil na godzinę (105 km/h). Lokomotywy wyposażono także w hamulec dynamiczny, który umożliwiał im hamowanie bez użycia hamulców ciernych.
Hornby Eastwood 200 zostały początkowo sklasyfikowane przez koleje wiktoriańskie jako klasa D, ale później zostały przeklasyfikowane do klasy X. Wprowadzono je do służby w 1962 roku i szybko okazały się bardzo skuteczne. Wykorzystywano je w różnorodnych przewozach pasażerskich i towarowych, a szczególnie dobrze nadawały się do ciągnięcia dalekobieżnych pociągów towarowych.
Hornby Eastwood 200 służyły na kolei wiktoriańskiej do lat 80-tych. Następnie zostały sprzedane wielu prywatnym operatorom i nadal były wykorzystywane w transporcie towarowym aż do początku XXI wieku. Kilka lokomotyw zachowało się i można je oglądać w muzeach kolejnictwa w Australii.
Hornby Eastwood 200 były ważną częścią floty kolei wiktoriańskich przez ponad 40 lat. Były to lokomotywy niezawodne, mocne i wszechstronne, które odegrały kluczową rolę w rozwoju trakcji spalinowo-elektrycznej w Australii.