Sposób myślenia Poloniusza:
* Podejrzliwość i brak zaufania: Wyraźnie nie ufa Laertesowi i uważa, że należy go uważnie monitorować. Zakłada, że Laertes prawdopodobnie angażuje się w występek, mimo że nie ma na to dowodów. Odzwierciedla to ogólną nieufność wobec młodości i wiarę w wrodzoną niegodziwość ludzkiej natury.
* Manipulacja i oszustwo: Instruuje Reynaldo, aby używał oszustwa i kłamstw, aby uzyskać informacje o Laertesie. Świadczy to o braku szacunku dla uczciwości i chęci stosowania podstępnej taktyki dla osiągnięcia swoich celów.
* Kontrolowanie i nadopiekuńczość: Chce sprawować całkowitą kontrolę nad życiem Laertesa, nawet gdy Laertes jest na uniwersytecie. Sugeruje to kontrolujący i nadopiekuńczy charakter, który tłumi niezależność.
* Hipokryzja: Poloniusz, mimo że jest urzędnikiem wysokiej rangi, jest obłudnikiem. Poucza Hamleta na temat niebezpieczeństw związanych z aktorstwem i okazywaniem emocji, sam jednak angażuje się w wysoce dramatyczne i manipulacyjne zachowania.
Sposób działania Poloniusza:
* Przebiegły i przebiegły: Jego instrukcje dla Reynaldo są wyrachowane i manipulacyjne. Planuje wydobyć informacje o zachowaniu Laertesa za pomocą sprytnego podstępu.
* Nierealne i oderwane od rzeczywistości: Jego założenia dotyczące zachowania Laertesa są często niedokładne, co sugeruje brak zrozumienia świata poza jego własną ograniczoną perspektywą.
* Zbyt dramatyczny: Często używa przesadnego języka i gestów, podkreślając swoją skłonność do dramatyzmu i teatralności.
Podsumowując, instrukcje Poloniusza dla Reynaldo ujawniają postać głęboko podejrzliwą, kontrolującą, manipulującą i obłudną. Jego działania napędzane są potrzebą kontroli i brakiem zaufania do innych, co ostatecznie przyczyniło się do jego upadku w sztuce.