Szekspir używa języka figuratywnego, obrazów i symboliki, aby stworzyć tę kontemplacyjną atmosferę. Zawarte w sztuce słynne przemówienie „Cały świat jest sceną” wygłasza postać Jaques i podkreśla ono ideę życia jako serii przedstawień, podczas których ludzie wchodzą i schodzą ze sceny o różnej porze. Ta metafora służy jako przypomnienie o ulotnej naturze życia i rolach, jakie odgrywamy jako jednostki.
Na ton wpływa także eksploracja ludzkiej natury. Szekspir przedstawia postacie o różnych osobowościach, motywacjach i pragnieniach, a ta różnorodność odzwierciedla złożoność i różnorodność ludzkiej egzystencji. Spektakl porusza takie tematy, jak miłość, zazdrość, ambicja i zdrada, a elementy te przyczyniają się do głębi historii i jej filozoficznego podtekstu.
W całym przedstawieniu Szekspir wykorzystuje dowcip, humor i ironię, aby przekazać swoje przesłanie. To połączenie tworzy ton, który choć skłania do myślenia, zawiera także momenty lekkości i rozrywki. Elementy komediowe zapewniają odskocznię od poważniejszych tematów, pozwalając widzom na wielopoziomową interakcję ze sztuką.
Podsumowując, ton „All the World's a Stage” jest kontemplacyjny, filozoficzny i refleksyjny, z nutą melancholii. Szekspir używa języka, obrazów i symboliki, aby stworzyć wciągające i skłaniające do myślenia doświadczenie dla czytelników, zachęcając ich do zastanowienia się nad swoim miejscem w świecie i rolami, jakie odgrywają w wielkim teatrze życia.