Dlaczego kobiety nie grały w sztukach?

W początkach teatru kobietom nie wolno było występować w sztukach teatralnych, ponieważ występy na scenie uważano za niewłaściwe i niemoralne. Aktorstwo uznawano za zawód męski, a kobietom nie wolno było uczestniczyć w żadnej formie publicznej rozrywki. Wynikało to z panujących wówczas norm społecznych i ról płciowych, które ograniczały kobiety do sfery domowej i prywatnej oraz zniechęcały je do angażowania się w działalność publiczną.

Dodatkowo panowało przekonanie, że kobiety są zbyt emocjonalne i irracjonalne, aby móc skutecznie występować na scenie. Uważano, że kobiety nie będą w stanie kontrolować swoich emocji i będą podatne na ataki histerii podczas występów. Pogląd ten był wspierany przez dominujące wówczas teorie naukowe i medyczne, które przedstawiały kobiety jako z natury słabsze i bardziej emocjonalne niż mężczyźni.

W wyniku tych czynników społecznych i kulturowych kobietom przez wiele stuleci nie wolno było występować w sztukach. Dopiero pod koniec XVII wieku w niektórych krajach Europy kobiety zaczęły pojawiać się na scenach i już wtedy często ograniczały się do odgrywania określonych ról, np. służących lub starszych kobiet. Dopiero w XIX wieku kobiety zaczęły zyskiwać większe możliwości występowania na scenie i pełnienia szerszego zakresu ról.