1. Zapowiedź:
Szekspir może używać zapowiedzi, aby zasygnalizować wydarzenia lub rewelacje, które pojawią się w dalszej części sztuki. Może to wywołać poczucie oczekiwania i przygotować grunt pod reakcje, gdy te wydarzenia rzeczywiście się wydarzą. Przykładami mogą być aluzje, proroctwa lub wróżby z wcześniejszych scen, które wskazują na nadchodzące konflikty lub konsekwencje.
2. Charakterystyka:
Sposób, w jaki Szekspir rozwija i wprowadza postacie na początku sztuki, może przygotować widzów na reakcję w późniejszych scenach. Jeśli na przykład postać zostanie uznana za impulsywną lub porywczą, widzowie mogą oczekiwać, że w przyszłej konfrontacji zareaguje silnie lub emocjonalnie.
3. Motywy i motywy:
Sztuki Szekspira często poruszają główne tematy i motywy, które odbijają się echem w całej historii. Wplatając te elementy we wcześniejsze sceny, Szekspir może w subtelny sposób naprowadzić widza na oczekiwane reakcje związane z tymi tematami. Na przykład, jeśli wcześniejsze sceny koncentrują się na koncepcji zemsty, zdrady lub utraty miłości, elementy te mogą narodzić się w silniejszych reakcjach emocjonalnych w dalszej części sztuki, gdy nastąpią określone wydarzenia fabularne.
4. Ironia i wprowadzenie w błąd:
Szekspir czasami używa dramatycznej ironii lub wprowadzenia w błąd we wcześniejszych scenach, aby później wywołać reakcje zaskoczenia, szoku lub humoru. Może to obejmować tworzenie oczekiwań, które w miarę rozwoju fabuły są subtelnie podważane lub wywracane do góry nogami, co prowadzi do reakcji ironicznych lub nieoczekiwanych zwrotów akcji.
5. Sceny równoległe lub kontrasty :
Czasami w sztukach Szekspira pojawiają się równoległe sceny lub kontrastujące sytuacje, które wywołują późniejsze reakcje. Rysując paralele lub umieszczając różne scenariusze obok siebie, publiczność może zostać poproszona o porównanie lub zastanowienie się nad różnymi reakcjami lub zachowaniami w zależności od kontekstu.
Ogólnie rzecz biorąc, Szekspir przygotowuje publiczność na reakcje we wcześniejszych scenach za pomocą technik takich jak zapowiedź, charakterystyka, rozwój tematyczny, ironia dramatyczna i struktury równoległe. Techniki te stopniowo kształtują zrozumienie przez widza postaci, sytuacji i konfliktów przedstawionych w spektaklu, wzmacniając napięcie dramatyczne i emocjonalny wpływ kolejnych wydarzeń.