1. Starożytna Grecja: Przedstawienia teatralne były integralną częścią świąt religijnych w starożytnej Grecji, zwłaszcza podczas świąt dionizyjskich. Publiczność stanowili głównie mieszkańcy Aten, którzy gromadzili się w amfiteatrach plenerowych. Ludzie entuzjastycznie reagowali na przedstawienia, kibicując ulubionym aktorom i klaszcząc podczas występów. Wyrażali także dezaprobatę poprzez buczenie i syczenie, jeśli nie lubili określonego aktora lub sceny.
2. Cesarstwo Rzymskie: W Cesarstwie Rzymskim popularną formą rozrywki były przedstawienia teatralne, które wystawiano w różnych miejscach, takich jak amfiteatry i teatry. Rzymianie z pasją reagowali na sztuki, wyrażając podczas przedstawień intensywne emocje. Kibicowali preferowanym aktorom lub postaciom i okazywali niezadowolenie, rzucając przedmiotami lub wykrzykując obelgi. Cesarz Neron wystąpił nawet na scenie, wzbudzając zarówno podziw, jak i krytykę publiczności.
3. Okres średniowiecza: W średniowieczu istniały dwa główne rodzaje sztuk teatralnych:dramaty liturgiczne i przedstawienia cudów. Dramaty liturgiczne wystawiane były wewnątrz kościołów i skupiały się na tematyce religijnej. Sztuki te przyciągały dużą publiczność, która postrzegała je jako akty pobożności o znacznej wartości duchowej. Przed kościołami wystawiano przedstawienia cudów, przedstawiające historie świętych i wydarzenia biblijne. Widzowie zareagowali z szacunkiem i podziwem, uznając te sztuki za podnoszące na duchu i inspirujące.
4. Renesans: Renesans był świadkiem odrodzenia teatru klasycznego i rozkwitu sztuk teatralnych. Ludzie tłumnie przychodzili do teatrów, aby oglądać komedie, tragedie i sztuki historyczne napisane przez dramaturgów takich jak Szekspir i Marlowe. Publiczność reagowała śmiechem, łzami i wielkim zainteresowaniem podczas występów. W tym okresie pojawili się także krytycy, analizujący sztuki z perspektywy intelektualnej i literackiej.
5. Epoka nowożytna: W epoce nowożytnej reakcje ludzi na sztuki obejmują szeroki zakres reakcji. Produkcje teatralne odbywają się w różnych sceneriach, od tradycyjnych teatrów po eksperymentalne miejsca poza Broadwayem. Reakcje widzów zależą od ich osobistych preferencji, pochodzenia kulturowego i charakteru przedstawienia. Mogą wyrazić swoje uznanie poprzez oklaski, śmiech lub ciszę lub wyrazić dezaprobatę poprzez negatywne recenzje lub wychodzenie z przedstawienia.
Ogólnie rzecz biorąc, reakcje ludzi na sztuki ewoluowały na przestrzeni dziejów, kształtowane przez wartości kulturowe, tradycje społeczne i innowacje artystyczne. Jednakże wspólnym wątkiem jest siła przedstawień teatralnych w zakresie wywoływania emocji, pobudzania skłaniających do refleksji dyskusji i zapewniania rozrywki publiczności niezależnie od czasów i kultur.