Aktorzy chłopięcy często nosili wyszukane kostiumy i makijaż, aby podkreślić swój kobiecy wygląd. Związywali klatkę piersiową, aby stworzyć smuklejszą sylwetkę, i nosili peruki i sztuczne rzęsy, aby dopełnić iluzję. Mimo tych wysiłków nierzadko widzowie zdawali sobie sprawę, że role kobiece grają mężczyźni, co często dodawało występom elementu humoru lub ironii.
Praktyka wykorzystywania aktorów chłopięcych do odgrywania ról kobiecych trwała aż do końca XVII wieku, kiedy na angielskiej scenie zaczęły pojawiać się kobiety. Jedną z najsłynniejszych aktorek tego okresu była Elizabeth Barry, która zasłynęła z występów w sztukach Szekspira. Pojawienie się kobiet na scenie oznaczało znaczącą zmianę w praktyce teatralnej i utorowało drogę większym możliwościom dla aktorek w następnych stuleciach.