1. Ciemne i ponure otoczenie Akcja spektaklu rozgrywa się w Salem, purytańskiej wiosce nawiedzonej przez ciemność, zarówno w przenośni, jak i dosłownie. Otoczenie jest opisywane w kategoriach „czerni”, „cieni” i „ciemności”. Te wizualne obrazy wywołują poczucie tajemnicy i złych przeczuć.
2. Złowieszczy las :Główne wydarzenia spektaklu rozgrywają się w lesie, miejscu tradycyjnie kojarzonym z czarami i złem. Las jest opisywany jako „czarna jama” i „kocioł”, tworząc niepokojącą atmosferę, która podkreśla konflikt między przekonaniami bohaterów a rzeczywistością, z którą się spotykają.
3. Obecność widmowa :Las reprezentuje dzikie i nieujarzmione siły kryjące się pod sztywnym społeczeństwem purytanów. Wzmianka o „widmowych kształtach” i „szepczących głosach” dodaje elementu niesamowitego, sugerując obecność niewidzialnych sił, które manipulują losami bohaterów.
4. Motyw ognia :Złowieszczy nastrój spektaklu dodatkowo wzmacnia obraz ognia. Abigail Williams, kierowana swoimi pragnieniami, opisywana jest jako „ogień” pod powierzchnią Salem. Te obrazy nie tylko zapowiadają procesy czarownic, ale także wskazują na zmienne emocje i destrukcyjne impulsy czające się pod spokojną fasadą społeczności.
5. Izolacja i klaustrofobia :Salem jest przedstawiane jako społeczność wyspiarska, odcięta od szerszego świata. Stwarza to poczucie izolacji i klaustrofobii, sprzyjając podejrzeniom, strachowi i potrzebie znalezienia kozłów ofiarnych. Wieś jest mikrokosmosem szerszego społecznego strachu przed nonkonformizmem i pragnienia kontroli.
Umiejętnie wykorzystując te elementy scenerii, Arthur Miller buduje zapadającą w pamięć atmosferę, która podkreśla główne tematy sztuki, takie jak histeria, poczucie winy i zemsta. Opresyjne środowisko odzwierciedla wewnętrzne zamieszanie bohaterów, odzwierciedlając ich podzielone dusze, gdy zmagają się z konsekwencjami swoich działań i nieustępliwym uściskiem purytańskiej ortodoksji.