1. Odzwierciedlenie perspektywy społeczności:Chór reprezentuje poglądy, myśli i emocje społeczności tebańskiej. Ich opinie wpływają na wydarzenia w sztuce i dodają zbiorowej perspektywy indywidualnym działaniom bohaterów.
2. Podkreślanie kwestii moralnych:Poprzez pieśni, śpiewy i dialogi Chór podnosi istotne pytania dotyczące moralności, prawa, religii i konfliktów, które pojawiają się, gdy oczekiwania społeczne kolidują z osobistymi przekonaniami, jak na przykład decyzja Antygony o pochowaniu brata.
3. Przekazywanie historii:Chór zapewnia widzom niezbędną historię i kontekst dotyczący Teb, historii miasta, konfliktu pomiędzy braćmi Eteoklesem i Polinejkesem oraz proklamacji Kreona.
4. Zadawanie pytań autorytetom:Chór kwestionuje autorytety i ich decyzje. Wątpią w mądrość absolutnych nakazów Kreona, budzą obawy co do konsekwencji jego działań i kwestionują, czy jego dążenie do władzy jest nadrzędne wobec względów moralnych.
5. Ofiarowanie mądrości:Mądrość Chóru często wyraża się w maksymach, przysłowiach i refleksjach filozoficznych. Stwierdzenia te oferują wskazówki i wgląd w ludzką naturę, los i konsekwencje działań.
6. Reakcja emocjonalna:Chór wyraża reakcje emocjonalne na wydarzenia i postacie. Lamentują, współczują, doświadczają strachu i litości, reprezentując spektrum ludzkich emocji. Ich reakcje odzwierciedlają reakcje publiczności, wywołując empatię i pogłębiając emocjonalne oddziaływanie spektaklu.
7. Wzmocnienie struktury dramatycznej:Chór zapewnia przerywniki pomiędzy scenami i aktami, tworząc strukturę spektaklu. Sygnały ich obecności przesuwają się w czasie i pozwalają na refleksję i komentarz przed przejściem do kolejnych działań.
Chór służy także jako kompas moralny, kierując postrzeganiem dobra i zła przez publiczność oraz kwestionując pojęcia władzy, sprawiedliwości i osobistego obowiązku. Ich obecność i interwencje nadają ton eskalacji konfliktu i uwypuklają walkę między indywidualnym sumieniem a oczekiwaniami społecznymi, która jest przyczyną dużej części tragedii w Antygonie.