* Scena była zazwyczaj pokryta sitowiem, co pomagało wygłuszyć odgłosy kroków i stworzyć bardziej intymną przestrzeń do występu.
* Nie było wyszukanych scenografii, a rekwizyty ograniczono do minimum.
* Aktorzy często nosili wyszukane kostiumy, co pomagało stworzyć poczucie charakteru.
* Oświetlenie zapewniały świece lub lampy oliwne, które umieszczano z przodu sceny lub w skrzydłach.
Prostota sceny elżbietańskiej pozwalała na dużą elastyczność w stylu wykonania.
* Aktorzy mogli swobodnie poruszać się po scenie i wchodzić w interakcję z publicznością w sposób niemożliwy na bardziej nowoczesnej scenie.
* Brak scenerii zmusił także aktorów do polegania na swoich głosach i ciałach, aby stworzyć poczucie miejsca i atmosfery.
Scena elżbietańska była wyjątkową i ważną częścią historii teatru.
* Pomogło to ukształtować sposób pisania i wystawiania sztuk teatralnych oraz wywarło trwały wpływ na rozwój teatru jako formy sztuki.
Oto kilka dodatkowych szczegółów na temat sceny elżbietańskiej:
* Scena miała zazwyczaj około 40 stóp szerokości i 20 stóp głębokości.
* Na tylnej ścianie sceny zawieszana była zazwyczaj kurtyna, którą można było zaciągnąć, ukazując różne sceny.
* Na scenie znajdowało się dwoje drzwi, po jednym z każdej strony.
* Scenę oświetlały świece lub lampy oliwne, które umieszczano z przodu sceny lub w jej skrzydłach.
* Widzowie siedzieli na ławkach lub w części stojącej, która znajdowała się na tyłach teatru.
Scena elżbietańska była przestrzenią wszechstronną i elastyczną, umożliwiającą wystawianie różnorodnych przedstawień teatralnych.