1. Motywy przewodnie: Wagner wykorzystywał motywy przewodnie, powtarzające się frazy muzyczne lub motywy, aby przedstawić określone postacie, emocje lub przedmioty w dramacie. Te motywy przewodnie często wprowadzano do orkiestry, zanim na scenie pojawiły się powiązane z nimi postacie lub wydarzenia, tworząc poczucie oczekiwania i powiązania między muzyką a dramatem.
2. Przerywniki orkiestrowe: Wagner często wykorzystywał orkiestrowe przerywniki między scenami lub aktami, aby zastanowić się i skomentować poprzednią akcję sceniczną. Te przerywniki dały orkiestrze okazję do przekazania emocji i narracji wydarzeń bez dialogu i fizycznego ruchu na scenie.
3. Ekspresja melodyczna i harmoniczna: Muzyka Wagnera była bardzo ekspresyjna, wykorzystywała bogate melodie, harmonie i kolory orkiestrowe, aby wywołać określone nastroje i atmosferę. Język muzyczny orkiestry odzwierciedlał stan emocjonalny bohaterów i dramatyczne sytuacje rozgrywające się na scenie.
4. Korzystanie z całej orkiestry: Wagner rozszerzył rolę orkiestry w swoich dramatach muzycznych, wykorzystując wszystkie sekcje do stworzenia bogatego i różnorodnego krajobrazu dźwiękowego. Traktował orkiestrę jako jednolity instrument, zdolny wyrazić szeroką gamę emocji i barw, wspierając i uwydatniając akcję na scenie.
5. Symbolika dźwiękowa: Wagner zastosował określone techniki orkiestrowe do przedstawienia lub symbolizowania obiektów lub działań w dramacie. Na przykład może używać instrumentów o wysokich tonach, aby wyrazić poczucie wzniesienia lub duchowości, lub instrumentów o niskim tonie, aby zasugerować tajemnicę lub ciemność.
6. Pisanie kontrapunktowe: Wagner często stosował złożone pismo kontrapunktowe, w którym przeplatało się jednocześnie wiele linii muzycznych i melodii. Ta zawiła faktura muzyczna odzwierciedlała złożoność dramatycznych historii i relacji między postaciami.
7. Chromatyzm i tonacja: Muzyka Wagnera często wykorzystywała harmonie chromatyczne i niezwykłe przesunięcia tonalne, co stwarzało poczucie niestabilności i niepokoju w muzycznej atmosferze. Te elementy muzyczne wzmocniły intensywność dramatyczną i głębię emocjonalną akcji scenicznej.
8. Integracja głosu i orkiestry: Wagner starannie zintegrował głosy śpiewaków z orkiestrą, pozwalając im płynnie się zgrać. Orkiestra zapewniła bogate tło muzyczne, które wspierało i uzupełniało linie wokalne, wzmacniając ogólny efekt dramatyczny.
Ogólnie rzecz biorąc, nowy dramat muzyczny Wagnera miał na celu stworzenie jednolitego doświadczenia, w którym muzyka, dramat i sztuka sceniczna były nierozerwalnie powiązane. Poprzez wykorzystanie motywów przewodnich, przerywników orkiestrowych, wyrazistych melodii i harmonii Wagner stworzył głęboki związek między muzyką a akcją sceniczną, zanurzając publiczność w wielozmysłowym doświadczeniu.