O Chłopcu w pasiastej piżamie Muszę napisać akapit PEA. Tworzę dwie postacie Bruna i Marii. Pytanie brzmi:Jak się czujesz w związku z ich przeprowadzką?

W prowokującej do myślenia powieści Johna Boyne’a „Chłopiec w pasiastej piżamie” przeprowadzka Bruna i Marii do nowego domu wywołuje w nich szereg emocji, niepewności i obaw. Bruno, młody bohater, początkowo jest podekscytowany perspektywą nowego startu i nowych przygód. Jednak w miarę jak stopniowo pojmuje rzeczywistość ich przeprowadzki i jej konsekwencji dla jego rodziny, do jego serca wkrada się poczucie niepokoju i niepewności. Niewinność Bruna i brak zrozumienia roli ojca i otaczających go okoliczności sprawiają, że zmaga się z zamętem i mieszanką emocji, od podekscytowania po oszołomienie.

Z drugiej strony Maria, starsza siostra Bruna, podchodzi do przeprowadzki z mieszaniną obaw i urazy. Czuje się wyrzucona z poprzedniego życia, przyjaciół i znajomego otoczenia. Niechęć Marii do przystosowania się do nowego środowiska wynika z jej wrodzonej wrażliwości emocjonalnej i zwiększonej świadomości zachodzących wokół niej zmian. W miarę rozwoju historii emocje Marii przechodzą transformacyjną podróż, gdy zostaje ona wtajemniczona w niepokojące prawdy o sytuacji ich rodziny i narastającym napięciu między rodzicami.

Co więcej, krajobraz zewnętrzny wokół ich nowego domu, charakteryzujący się wysokimi płotami, drutami kolczastymi i towarzyszącym im złym przeczuciem, wzmacnia poczucie izolacji i wyobcowania Bruna i Marii. Fizyczne ograniczenia narzucone przez otoczenie odzwierciedlają bariery emocjonalne, jakie napotykają, radząc sobie ze zmieniającą się dynamiką rodziny i złożoną rzeczywistością otaczającego ich świata.

Ogólnie rzecz biorąc, reakcje emocjonalne Bruna i Marii na przeprowadzkę odzwierciedlają ich wyjątkową perspektywę, etapy rozwoju i ewoluującą dynamikę rodzinną, która kształtuje ich doświadczenia w nowym domu.