Oto, co możemy wywnioskować z twórczości Tolkiena:
* Bilbo:
* Początkowo: Jest postrzegany jako ekscentryczny, nieco dziwny i być może nieco „wzruszony” swoimi przygodami. Widać to po tym, jak ludzie szepczą o nim i jego „zagadkach” i „przygodach”.
* Po imprezie: Po jego odejściu i ujawnieniu jego ogromnego bogactwa zapanuje w nim poczucie podziwu i podziwu. Jednakże istnieje również utrzymujący się niepokój związany z jego dziwnymi nawykami i zachowaniem, takimi jak znikanie w lesie i jego „zmiany”.
* Ogółem: Ludzie na ogół szanują go jako wielkiego hobbita z fascynującą przeszłością, ale niektórzy uważają go za nieco niepokojącego.
* Frodo:
* Początkowo: Powszechnie uważany jest za miłego i łagodnego hobbita, ale jest też nieco cichy i podatny na zamyślenie. Niektórzy uważają go za „zbyt poważnego” jak na swój wiek.
* Po przybyciu Pierścienia: Rośnie niepokój związany z coraz większym wycofywaniem się Froda, jego wychudłym wyglądem i dziwnym zaabsorbowaniem Pierścieniem. Wydarzenia podróży są dla jego sąsiadów źródłem wielkiego niepokoju, a oni martwią się o niego, choć nie do końca rozumieją, co się dzieje.
* Ogółem: Ludzie troszczą się o Froda i tęsknią za nim samym, ale po objęciu Pierścienia coraz trudniej jest im go zrozumieć i nawiązać z nim kontakt.
Ważne: Tolkien nie stwierdza wyraźnie „ogólnego konsensusu” w Shire. Zamiast tego pokazuje nam szereg reakcji i opinii, odzwierciedlając złożoność psychologii człowieka (lub hobbita) i dynamiki społecznej.
Podsumowując:
* Bilbo jest powszechnie szanowany, ale także postrzegany jako dziwny i inny.
* Frodo jest ogólnie kochany i otacza się nim troskę, ale jest też postrzegany jako wycofany i tajemniczy.
Ich stan umysłu jest ostatecznie kwestią indywidualnej interpretacji, na którą wpływają ich doświadczenia i natura Pierścienia.