Ich związek z Hamletem jest złożony i wieloaspektowy:
* Początkowo są one prezentowane jako strony neutralne: Król prosi ich o „wykorzystanie ich dyskrecji” i dowiedzieć się, co sprawia, że Hamlet jest tak melancholijny. Wydaje się, że wypełniają obowiązek, a nie mają jakąkolwiek złośliwość wobec Hamleta.
* zostają uwikłani w działkę Claudiusa: Król instruuje ich, aby zabrali Hamleta do Anglii i wykonał go. To stawia ich w trudnej pozycji, ponieważ są one teraz aktywnie zaangażowane w potencjalnie szkodliwe działania.
* Ich lojalność jest wątpliwa: Ich gotowość do podążania za rozkazami króla rodzi pytania dotyczące ich lojalności wobec Hamleta, ich starego przyjaciela. Nie jest jasne, czy są naprawdę zaniepokojeni dobrostanem Hamleta, czy po prostu próbują zadowolić króla.
* działają jak folii do Hamleta: Ich brak głębokości i złożoności gwałtownie kontrastuje z głęboką introspekcją Hamleta i przemyśleniami filozoficznymi. Reprezentują przyziemne i praktyczne, podczas gdy Hamlet ucieleśnia tragiczne i filozoficzne.
* Ostatecznie są ofiarami centralnego konfliktu sztuki: Ich posłuszeństwo Klaudiuszowi prowadzi do własnego tragicznego końca, gdy zostają zabici przez piratów, którzy zatrudniają ich, aby ich przechwycić.
Podsumowując, Rosencrantz i Guildenstern to niejednoznaczne postacie, które służą w wielu celach w grze:
* zapewniają komiczną ulgę i kontrast z powagą Hamleta.
* działają jako instrumenty machinacji króla.
* podkreślają złożoność lojalności i moralności w sztuce.
Niejednoznaczność otaczająca ich prawdziwe intencje i ich ostateczny los służy podkreśleniu tragedii Hamleta i moralnej złożoności sztuki.