* kod Hammurabi (ok. 1750 pne): Ten babiloński kod był kompleksowym zestawem przepisów wykutych na dużym kamiennym filarie. Został zaprojektowany w celu zapewnienia sprawiedliwości i przewidywalności w sprawach prawnych, zastępując arbitralne i niespójne orzeczenia z przeszłości.
* dwanaście tabel (c. 450 pne): Ten rzymski kodeks prawny, napisany na dwunastu brązowych tabletkach, służył jako podstawa prawa rzymskiego. Uproszcził i sformalizował istniejące zwyczaje i tradycje, dzięki czemu prawo jest bardziej przejrzyste i dostępne dla obywateli.
* kod Justyniana (c. 533 CE): Ten złożony organ prawa rzymskiego, opracowany przez cesarza Justyniana, skonsolidował i zreorganizował istniejący system prawny. Wyjaśnił i usystematyzował prawa, czyniąc je bardziej spójnymi i możliwymi do zarządzania.
Wszystkie trzy przykłady reprezentują próby stworzenia pisemnych i zorganizowanych ram prawnych, zastępując poprzednie poleganie na niepisanych zwyczajach i potencjalnie arbitralnych orzeczeniach. Ten ruch w kierunku kodyfikacji zapewnił większą przejrzystość, stabilność i przewidywalność w ich społeczeństwach.