W kontekście Iliady cytat ten ma podkreślić głęboko zakorzenioną wrogość i wzajemną nieufność między Grekami a Trojanami. Sugeruje to, że obie strony są sobie tak zasadniczo przeciwne, że wszelkie próby zawarcia pokoju lub sojuszy byłyby daremne. Podstawowym przesłaniem jest to, że niektórych konfliktów lub rywalizacji nie da się pogodzić i nie można ich rozwiązać w drodze negocjacji lub kompromisów.
Cytat przedstawia podobieństwo między relacją między lwami i ludźmi a relacją między Grekami i Trojanami. Lwy, znane ze swojej siły, zawziętości i drapieżnej natury, są często postrzegane jako symbole władzy i dominacji. Mężczyźni natomiast reprezentują cywilizację, rozum, zdolność do współpracy i struktury społeczne.
Porównując obie strony do lwów i ludzi, Homer podkreśla ogromne różnice między Grekami a Trojanami, sprawiające, że znalezienie wspólnej płaszczyzny porozumienia lub osiągnięcie pokojowego porozumienia wydaje się niemożliwe. Z cytatu wynika, że przyczyną ich konfliktu są podstawowe, pierwotne instynkty i głęboko zakorzenione animozje, co sprawia, że wszelkie próby pojednania są daremne.
Co więcej, cytat ten ma także szersze znaczenie metaforyczne, sugerujące, że pewne konflikty lub rywalizacje w życiu mogą być z natury nie do pogodzenia i nierozwiązywalne. Służy jako przestroga i przypomina, że nie wszystkie różnice można pokonać, a niektóre przeciwności mogą być zbyt głęboko zakorzenione, aby można je było pokonać.