- Logika i rozumowanie:Brutus buduje swoją argumentację, przedstawiając logiczne powody zabójstwa Cezara, takie jak jego rzekome tyrańskie ambicje i zagrożenie, jakie stanowił dla republiki. Prosi słuchaczy, aby zamiast ulegać wpływom emocjonalnym, rozważyli zasadność jego argumentów.
-Dowody i dowody:Brutus przytacza konkretne dowody na poparcie swoich twierdzeń przeciwko Cezarowi. Przytacza konkretne przypadki, w których Cezar okazywał arogancję i lekceważenie zasad demokratycznych Republiki Rzymskiej, np. odrzucił ofiarowaną mu koronę i zlekceważył zastrzeżenia Senatu.
-Pytania retoryczne:Brutus używa pytań retorycznych, aby rzucić wyzwanie widzom, aby krytycznie pomyśleli o konsekwencjach rządów Cezara. Pyta:„Kto tu jest tak podły, żeby być niewolnikiem? Jeśli ktoś jest, mów, bo go obraziłem”. Stawiając te pytania, Brutus zmusza widza do konfrontacji z własnymi wartościami i zastanowienia się, czy dobrowolnie przyjąłby poddaństwo tyrańskiego władcy.
-Odwołanie do wspólnych wartości:Brutus odwołuje się do podzielanego przez publiczność poczucia patriotyzmu i miłości do Rzymu. Przypomina im o poświęceniach, jakich dokonywali ich przodkowie, aby zachować republikę, i ostrzega przed niebezpieczeństwami, jakie niesie ze sobą pozwolenie jednej osobie na zgromadzenie zbyt dużej władzy. Podkreślając wagę zachowania wartości i instytucji republiki, Brutus odwołuje się do rozsądku i poczucia obowiązku widza.