Co według mówcy kryje się w sonecie 116 prawdziwa miłość?

W Sonet 116 mówca sugeruje, że prawdziwa miłość to miłość niepodlegająca zmianie i rozkładowi, miłość stała i trwała. Mówiący mówi, że prawdziwa miłość to „znak, który jest zawsze trwały”, którego „nie wstrząśnie” „podmuchem fortuny” czy „letnim najmem” (wiersz 12-14). Innymi słowy, na prawdziwą miłość nie mają wpływu okoliczności zewnętrzne, takie jak dobry lub zły los czy upływ czasu.

Mówca mówi także, że prawdziwa miłość jest „światłem świecącym”, które prowadzi i oświetla drogę kochankom, nawet w obliczu przeciwności losu (wiersz 15). Prawdziwa miłość jest źródłem siły i pocieszenia, które może pomóc kochankom pokonać wszelkie wyzwania, jakie mogą napotkać.

Krótko mówiąc, mówca sugeruje, że prawdziwa miłość to miłość stała, trwała i silniejsza niż jakakolwiek siła zewnętrzna. Jest to miłość, która może prowadzić i oświetlać drogę kochankom, nawet w obliczu przeciwności losu.