1. Zdezorientowany i zestresowany :Ofelia jest głęboko zszokowana i zdezorientowana nagłą zmianą zachowania Hamleta. Próbuje zrozumieć jego szaleństwo i przyczynę jego dziwnych działań, przez co czuje się zaniepokojona emocjonalnie i przygnębiona.
2. Posłuszna córka :Pomimo zamieszania i niepokoju Ofelia pozostaje posłuszną i posłuszną córką. Stosuje się do poleceń ojca, m.in. szpieguje Hamleta i unika z nim kontaktu. Jej posłuszeństwo podkreśla jej lojalność wobec rodziny, ale także zwiększa jej obciążenie emocjonalne.
3. Głęboko zakochany :Pomimo komplikacji w ich związku miłość Ofelii do Hamleta pozostaje głęboka i niezachwiana. Próbuje poradzić sobie z odrzuceniem i bolesnym traktowaniem, jakie ją od niego traktuje, ale jej uczucia do niego nie ustają, powodując jej ogromny ból emocjonalny.
4. Wrażliwy i delikatny :Stan psychiczny i emocjonalny Ofelii pogarsza się w miarę rozwoju akcji. Wydaje się coraz bardziej krucha i bezbronna, podatna na manipulacje ze strony otaczających ją osób. Jej bezbronność czyni ją łatwym celem dla Poloniusza i Klaudiusza, który może wykorzystać do realizacji swoich planów.
5. Konflikt lojalności :Ofelia jest rozdarta pomiędzy miłością do Hamleta a lojalnością wobec rodziny. Konflikt ten powoduje dla niej znaczącą walkę wewnętrzną, gdy próbuje poradzić sobie ze złożonymi relacjami i oczekiwaniami, jakie na nią nałożono.
Ogólnie rzecz biorąc, portret Ofelii w Akcie 2 podkreśla jej emocjonalne zamieszanie, zamęt i bezbronność. Jej postać ukazuje tragiczne konsekwencje znalezienia się w środku burzliwej i niebezpiecznej sytuacji politycznej i rodzinnej.