Oto bliższe spojrzenie na ich role w sztuce:
1. Władimir :
- Władimir jest z tej dwójki bardziej rozmowny i samoświadomy. Często inicjuje rozmowy i debaty z Estragonem, zastanawiając się nad ich sytuacją, celem życia i naturą czasu.
- Czuje się odpowiedzialny za opiekę nad Estragonem i stara się podnieść ich na duchu pomimo ich tragicznych okoliczności.
- Władimir ma skłonność do filozoficznych rozmyślań, kwestionując sens ich czekania i daremność ich istnienia.
2. Estragon :
- Estragon jest bardziej uproszczony i impulsywny w porównaniu do Władimira. Często jest postrzegany jako komiksowa folia dla intelektualnych rozważań Władimira.
- Często skarży się na swoje fizyczne niedogodności, takie jak ból stóp i głód.
- Pomimo widocznego braku intelektu, Estragon posiada chwile wnikliwości i wrażliwości, wyrażając głębokie myśli i emocje.
- Jest głęboko przywiązany do Władimira i liczy na jego wsparcie i wskazówki.
Przez cały spektakl rozmowy Vladimira i Estragona toczą się wokół ich wspólnych doświadczeń, tajemniczego Godota i absurdu ich sytuacji. Bezcelowo czekają na Godota, mając nadzieję, że zna odpowiedzi na ich egzystencjalne pytania i nada sens ich życiu. Jednak Godot nigdy nie przybywa, pozostawiając ich w stanie wiecznego oczekiwania i niepewności.
Poprzez swoje dialogi i interakcje Vladimir i Estragon reprezentują ludzką kondycję naznaczoną egzystencjalnym niepokojem, niepewnością i poszukiwaniem sensu w świecie, który często wydaje się nielogiczny i pozbawiony znaczenia.