1. Zaburzenie polityczne:
- Nagła i nieoczekiwana śmierć króla Hamleta powoduje niestabilność polityczną i niepewność w królestwie Danii. Pośpieszne wstąpienie Klaudiusza na tron rodzi pytania o zasadność jego rządów i zasiewa ziarno niezadowolenia wśród duńskiego dworu i obywateli.
2. Zaburzenie społeczne:
- Małżeństwo królowej Gertrudy z Klaudiuszem zaledwie dwa miesiące po śmierci króla Hamleta uważane jest za naruszenie norm społecznych i oczekiwań moralnych. Budzi to obawy co do pośpiechu i wątpliwości charakteru unii, potęgując poczucie niepokoju społecznego.
3. Zaburzenie moralne:
- Duch króla Hamleta wyjawia swojemu synowi, księciu Hamletowi, że został zamordowany przez Klaudiusza, własnego brata. To odkrycie obnaża głębokie zepsucie moralne i zdradę rodziny królewskiej, podważając zaufanie Hamleta i jego wiarę w moralny porządek świata.
4. Zaburzenie psychiczne:
- Waga morderstwa ojca, odpowiedzialność za pomszczenie go i spotkanie z duchem prowadzą Hamleta do głębokiego kryzysu psychicznego. Doświadcza emocjonalnego zamętu, melancholii i głębokiego wewnętrznego konfliktu, gdy zmaga się z moralnymi konsekwencjami swoich działań i pragnieniem sprawiedliwości.
5. Zaburzenie filozoficzne:
- Refleksje Hamleta na temat natury życia, śmierci i moralności, a także jego sceptycyzm co do życia pozagrobowego i niepewności otaczającej ludzką egzystencję, przyczyniają się do filozoficznego nieporządku spektaklu. Kwestionuje sens życia, konsekwencje działań i naturę samej rzeczywistości.
6. Nadprzyrodzone zaburzenie:
- Pojawienie się ducha króla Hamleta, jego twierdzenia o morderstwie i żądania zemsty zakłócają naturalny porządek i tworzą poczucie nadprzyrodzonego nieporządku. Zaangażowanie ducha i królestwa duchów dodaje element nieznanego i nieziemskiego konfliktom w sztuce.
7. Tragiczne zaburzenie:
- Ostatecznie tragiczne zakończenie sztuki, wraz ze śmiercią kilku postaci, w tym Hamleta, Ofelii, Gertrudy i Klaudiusza, ilustruje tragiczny chaos i niszczycielskie konsekwencje, jakie wynikają z początkowego aktu morderstwa i następującej po nim sieci oszustw, zdrady, i zemsta.
Te przykłady nieporządku w „Hamlecie” przyczyniają się do złożoności, tragedii i zgłębienia głębokich skutków moralnego zepsucia i zakłóceń dla jednostek i społeczeństwa.