1. Organ przedstawiający: Język ciała króla Hamleta często wyraża poczucie władzy i dowodzenia. Jest wysoki, ma prostą postawę, a jego gesty są przemyślane i zdecydowane. Na przykład, gdy zwraca się do sądu w Akcie I, Scena 2, jego fizyczna obecność i zachowanie natychmiast ugruntowują jego pozycję jako władcy.
2. Utrzymanie królewskich manier: Przez całą sztukę król Hamlet wykazuje królewskie maniery, które wzmacniają jego status monarchy. Zasiada na podniesionym tronie, co symbolizuje jego wzniosłą pozycję. Jego ruchy są mierzone i kontrolowane, co odzwierciedla godność oczekiwaną od króla.
3. Dowodzenie obecnością: Nawet w chwilach niepokoju mowa ciała króla Hamleta rzuca się w oczy. Kiedy Duch odkrywa prawdę o swoim morderstwie, pierwszą reakcją Hamleta jest szok i niedowierzanie. Jednak szybko się otrząsa i odzyskuje panowanie nad sobą, demonstrując swoją zdolność do utrzymania kontroli nawet pod przymusem.
4. Komunikacja niewerbalna: Język ciała króla Hamleta również komunikuje jego stan emocjonalny bez słów. Jego mimika, gesty i ruchy wyrażają jego myśli i uczucia, szczególnie gdy wchodzi w interakcję z innymi postaciami. Na przykład mimika jego twarzy podczas monologu w akcie I, scena 5, ujawnia jego wewnętrzne niepokoje i żal po śmierci brata i późniejszym małżeństwie żony z Klaudiuszem.
5. Symboliczne gesty: Używanie przez króla Hamleta symbolicznych gestów wzmacnia jego autorytet i rolę króla. Przysięgając dworzanom zachowanie tajemnicy w sprawie spotkania z Duchem, używa uroczystego i rytualnego gestu, podkreślając wagę i powagę sytuacji.
Te aspekty mowy ciała króla Hamleta przyczyniają się do stworzenia potężnego i autorytatywnego wizerunku, który pasuje do jego statusu jako władcy Danii.