Dokuczanie Merkucowi: Mercutio często dokucza Romeo za to, że jest zbyt romantyczny i zakochany. W Akcie 2, Scenie 4, Mercutio nazywa uczucia Romea do Rozaliny „jęczącą piosenką miłosną”. Poprzez te zabawne interakcje Mercutio dodaje głębi portretowi Romea, zestawiając jego pełną pasji naturę z bardziej humorystyczną i przyziemną perspektywą. Ukazuje także młodzieńczą niewinność Romea i skłonność do idealizowania miłości.
Stan emocjonalny Romea: Obserwacja Mercutio dotycząca „dziwnej miłości” Romea sugeruje również, że młody człowiek nie jest w zwykłym stanie. Wzmacnia to postrzeganie Romea przez widza jako osobę uwikłaną w intensywny zamęt emocjonalny, który napędza jego zachowanie i prowadzi do dalszego rozwoju fabuły.
Obawy Benvolio: Benvolio przez całą sztukę okazuje głęboką troskę i lojalność wobec Romea. Często próbuje kierować i doradzać Romeo. Obserwując i opisując działania Romea i jego wewnętrzne zmagania, Benvolio pomaga stworzyć wszechstronny portret transformacji Romea podczas całej tragedii.
Podsumowując, komentarze Mercutio i Benvolio dostarczają różnych perspektyw na charakter Romea, wzbogacając nasze zrozumienie jego zawiłej osobowości, zmieniających się emocji i konfliktów emocjonalnych, z którymi boryka się w miarę rozwoju historii.