Kiedy Hamlet mówi Ofelii, że ci, którzy są już po ślubie, wszyscy oprócz jednego będą żyć, co on tak naprawdę mówi?

W tym wersecie ze słynnego monologu Hamleta „Być albo nie być” Hamlet nie zwraca się bezpośrednio do Ofelii. Rozważa egzystencjalne pytanie, czy lepiej znosić trudy życia, czy szukać wyzwolenia w śmierci. Odniesienie do „tych, którzy już są w związku małżeńskim, wszyscy oprócz jednego będą żyć” (Akt III, scena I, wersety 128-129) wpisuje się w szerszą refleksję Hamleta na temat kondycji ludzkiej oraz wyzwań i obowiązków, jakie niesie ze sobą życie.

Wypowiedź Hamleta na temat małżeństwa można interpretować na kilka sposobów. Z jednej strony można to postrzegać jako komentarz na temat nieuchronności śmierci. Hamlet sugeruje, że niezależnie od stanu cywilnego i innych okoliczności śmierć jest ostatecznie nieunikniona dla wszystkich z wyjątkiem jednej osoby. Taka interpretacja wpisuje się w główny temat monologu, który zmaga się ze strachem przed śmiercią i niepewnością tego, co nastąpi potem.

Inna możliwa interpretacja jest taka, że ​​Hamlet wyraża zazdrość lub żal wobec tych, którzy są już w związku małżeńskim. Może mieć poczucie, że małżeństwo zapewnia poczucie stabilności, towarzystwa i spełnienia, których brakuje mu w życiu. Ta interpretacja nawiązuje do złożonego stanu emocjonalnego Hamleta przez całą sztukę, który charakteryzuje się poczuciem izolacji, melancholii i rozczarowania.

Ostatecznie wypowiedź Hamleta na temat małżeństwa jest otwarta na wiele interpretacji i służy wzbogaceniu ogólnej złożoności i głębi monologu. Odzwierciedla introspekcyjną naturę Hamleta i głębię jego filozoficznych rozważań, gdy zmaga się on z podstawowymi pytaniami życia.