Nacisk na ciągłość: Podział ekranów można wykorzystać, aby podkreślić ciągłość wydarzeń, uwydatnić związki przyczynowo-skutkowe lub zilustrować, w jaki sposób działania bohaterów mają wielokierunkowe konsekwencje.
Perspektywa wielonarracyjna: Może prezentować jednoczesne wydarzenia lub rozmowy z różnych perspektyw, zapewniając widzom pełniejsze zrozumienie historii z wielu punktów widzenia.
Przejście narracyjne: Podzielone ekrany mogą ułatwić płynne przejścia narracyjne pomiędzy różnymi wątkami lub sekwencjami czasowymi, pomagając w łączeniu oddzielnych scen i postaci bez dezorientacji widzów.
Interakcje postaci: Czasami używany do pokazania interakcji między postaciami, które są fizycznie od siebie oddalone, aby przekazać sens toczących się między nimi rozmów lub powiązań emocjonalnych pomimo ich odległości geograficznej.
Efekty surrealistyczne lub abstrakcyjne: Podzielone ekrany mogą tworzyć surrealistyczne, zjawiskowe lub abstrakcyjne efekty, dodając do opowiadanej historii warstwę artystycznej interpretacji i symbolicznych obrazów.
Tempo i napięcie: Zestawiając różne sceny, podzielone ekrany mogą poprawić tempo i stworzyć napięcie, budując napięcie i oczekiwanie w wielu wątkach narracji.
Równoległe linie wykresu: W narracjach nieliniowych podzielone ekrany mogą pomóc w przedstawieniu wielu wątków lub fabuł, które zbiegają się lub przeplatają, umożliwiając bardziej złożoną eksplorację postaci i tematów.
Zaangażowanie odbiorców: Podzielone ekrany angażują widzów, zachęcając ich do aktywnego śledzenia i interpretowania powiązań i kontrastów między równoległymi scenami, wzbogacając ich zaangażowanie w opowiadaną historię.
Zastosowanie eksperymentalne lub symboliczne: Twórcy filmowi mogą wykorzystywać podzielone ekrany w ramach formalnego eksperymentu, wykorzystując je do celów artystycznych lub metaforycznych, które wymykają się konwencjonalnym technikom opowiadania historii.