Konfiguracja:
* Uczestnicy: Dzieci w wieku 3-6 lat.
* Warunki: Trzy grupy dzieci miały kontakt z różnymi modelami:
* Model agresywny: Modelka agresywnie bawiła się lalką Bobo, bijąc ją, kopiąc i krzycząc.
* Model nieagresywny: Modelka spokojnie bawiła się zabawkami, ignorując lalkę Bobo.
* Grupa kontrolna: Dzieci nie widziały żadnego modelu.
* Obserwacja: Po kontakcie z modelką (lub nie) dzieci mogły bawić się w pokoju z różnymi zabawkami, w tym z lalką Bobo.
Wnioski:
* Dzieci, które obserwowały agresywny model, częściej zachowywały się agresywnie w stosunku do lalki Bobo. Naśladowali zachowania modelki, w tym bicie, kopanie i agresję werbalną.
* Dzieci, które obserwowały model nieagresywny, były mniej skłonne do agresji. Spokojnie bawiły się zabawkami i w bardziej delikatny sposób wchodziły w interakcję z lalką Bobo.
* Dzieci w grupie kontrolnej wykazywały minimalną agresję.
Kluczowe wnioski:
* Uczenie się przez obserwację odgrywa znaczącą rolę w kształtowaniu zachowania. Dzieci uczą się nowych zachowań poprzez obserwację i naśladowanie innych, nawet jeśli te zachowania są agresywne.
* Eksperyment z lalką Bobo dostarczył dowodów na poparcie teorii społecznego uczenia się Bandury. Teoria ta głosi, że uczenie się następuje poprzez obserwację i naśladowanie zachowań innych, a także poprzez wzmacnianie i karanie.
* Badanie podkreśliło znaczenie wzorców do naśladowania w kształtowaniu zachowań. Pozytywne wzorce do naśladowania mogą zachęcać do zachowań prospołecznych, podczas gdy negatywne wzorce do naśladowania mogą przyczyniać się do zachowań agresywnych i szkodliwych.
Eksperyment z lalką Bobo wywarł ogromny wpływ na takie dziedziny, jak psychologia, edukacja i medioznawstwo. Ma to wpływ na zrozumienie sposobu uczenia się dzieci, roli przemocy w mediach w kształtowaniu zachowań oraz znaczenia pozytywnych wzorców do naśladowania w społeczeństwie.