Ironia na dużą skalę:
* Igrzyska jako symbol pokoju: Igrzyska Śmierci są przedstawiane jako sposób na utrzymanie pokoju po buncie, ale w rzeczywistości są brutalnym przejawem przemocy i narzędziem ucisku. Kapitol wykorzystuje strach i rozrywkę do kontrolowania dzielnic, zamieniając świętowanie przetrwania w mrożące krew w żyłach przypomnienie ich potęgi.
* Obsesja Kapitolu na punkcie luksusu: Mieszkańcy Kapitolu żyją w niewyobrażalnym luksusie, podczas gdy dzielnice walczą o przetrwanie. Ich wystawny styl życia stanowi wyraźny kontrast z biedą i trudnościami dzielnic, podkreślając ogromne nierówności w Panem.
* Bunt podsycany uciskiem: Same igrzyska są głównym katalizatorem buntu. Dzielnice zmęczone brutalnością i kontrolą Kapitolu powstają przeciwko swoim prześladowcom, udowadniając, że sama próba stłumienia sprzeciwu może ostatecznie doprowadzić do jego wzrostu.
Konkretne przykłady ironii:
* Postać Peety „chlebaka”: Peeta jest znany jako „chłopiec od chleba” ze względu na swoje dobre serce i chęć dzielenia się jedzeniem, jednak jego prawdziwą tożsamością jest utalentowany myśliwy i zaciekły zawodnik na igrzyskach. Ten kontrast między jego postrzeganą niewinnością a prawdziwą siłą podkreśla manipulacyjny charakter Igrzysk.
* Symbol Kosogłosa Katniss: Kosogłos, symbol buntu i nadziei, jak na ironię został stworzony przez Kapitol jako symbol kontroli. Staje się potężnym symbolem oporu, podważającym zamierzenia Kapitolu.
* Zależność Kapitolu od Igrzysk w celach rozrywkowych: Kapitol żyje na widowisku igrzysk, ale ostatecznie poleganie na tej rozrywce zaślepia go na rosnące niezadowolenie i bunt w dzielnicach.
* Trop „przeklętych kochanków”: Romantyczny związek między Katniss i Peetą służy do zdobywania współczucia i wsparcia, ale ich historia miłosna jest fabrykacją mającą na celu manipulowanie publicznością. Ironia polega na tym, że ich fałszywa historia miłosna jest ostatecznie siłą napędową buntu.
Ironia w Igrzyskach Śmierci to potężne narzędzie, którego Suzanne Collins używa do uwypuklenia hipokryzji i niesprawiedliwości społeczeństwa Panem. Zmusza czytelników do zakwestionowania natury władzy, manipulacji mediami i prawdziwego kosztu pokoju.