Brała udział w misji STS-40 w 1991 r., gdzie badała wpływ mikrograwitacji na komórki ludzkie. Badania te były znaczącym kamieniem milowym w dziedzinie biologii przestrzeni kosmicznej i miały potencjalne implikacje dla przyszłych podróży kosmicznych i badań nad rakiem.
Warto zaznaczyć, że nie była ona jedynie pasażerem. Była naukowcem i badaczem na misji, przeprowadzając własne eksperymenty.
Chociaż jej podróż trafiła na pierwsze strony gazet i przyczyniła się do lepszego zrozumienia lotów kosmicznych i raka, należy pamiętać, że jej sława nie wynika wyłącznie z bycia pierwszą osobą chorą na raka w kosmosie. Jej zaangażowanie w badania i wkład w społeczność naukową stanowią podstawę jej uznania.