W powieści Jerry'ego Spinelli „Stargirl”:
* Autentyczność i wyjątkowość Stargirl sprawiają, że jest atrakcyjna, ale także to, co powoduje jej izolację. Jej odmowa dostosowania się do norm społecznych jest początkowo urocza, ale ostatecznie prowadzi do jej ostracyzacji. Podkreśla to ironię tego, w jaki sposób indywidualność może być zarówno źródłem siły, jak i wrażliwości.
* Leo próbuje „pomóc” Stargirl, czyniąc ją bardziej „normalną” backfire. Chce, żeby została zaakceptowana, ale jego działania przypadkowo ją odepchną. Odzwierciedla to ironię dobrze intencjonalnych działań, które czasami mają negatywne konsekwencje.
* Prawdziwe jaźń Stargirl zostaje ujawnione, gdy obejmuje swoją unikalną tożsamość. Ironią jest to, że naprawdę staje się „sobą”, kiedy przestaje się do niej dopasować i obejmuje swoją indywidualność, nawet jeśli oznacza to, że jest inna.
w serii Disney+ „Stargirl”:
* Program podkreśla podróż Stargirl dotyczącej odkrycia i akceptacji. Pomimo wyzwań i osądu za to, że jest inna, pozostaje wierna sobie. To przedstawia ironię, w jaki sposób autentyczność może być źródłem władzy i odporności.
* Seria bada tematy zgodności i indywidualności w kontekście warunków szkoły średniej. Ironią jest to, że środowisko zachęcające do zgodności może również sprzyjać pragnieniu indywidualności i wyrażania siebie.
* Muzyka i występy Stargirl początkowo przyciągają uwagę, ale także prowadzą do kontroli. Program bada ironię tego, w jaki sposób kreatywność i ekspresja mogą być zarówno celebrowane, jak i krytykowane.
Ostatecznie ironia * Stargirl * polega na napięciu między pragnieniem akceptacji a potrzebą wyrażania siebie. Historia podkreśla, jak różni się może być zarówno źródłem siły i wrażliwości, jak i jak znalezienie własnego głosu może czasem prowadzić do izolacji, ale ostatecznie prowadzi do odkrycia i osobistego spełnienia.