1. Żarty Benedicka: Benedick, dowcipny kawaler o ostrym języku, często używa sarkazmu, aby wyrazić swoją pogardę dla miłości i małżeństwa. Na przykład, kiedy Claudio deklaruje swoją miłość do Bohatera, Benedick zauważa:„Już widzę bez okularów i nie widzę niczego takiego”.
2. Retorzy Beatrice: Beatrice, silna i niezależna kobieta, łączy sarkazm Benedicka ze swoim. Kiedy Benedick krytykuje inteligencję kobiet, ona odpowiada:„Ptak mojego języka jest lepszy niż twoja bestia”.
3. Dokuczanie Don Pedro: Don Pedro, książę Aragonii, żartobliwie posługuje się sarkazmem, aby dokuczać swoim przyjaciołom. Kiedy Claudio jest chory z miłości, Don Pedro zauważa:„Hej, ho! Szukam męża”.
4. Oszustwo Borachio: Borachio, nikczemny charakter, używa sarkazmu, aby manipulować innymi. Przekonuje Conrada, że Don Pedro spiskuje przeciwko Claudio, mówiąc:„No cóż, co za słodycze zjedliśmy! Ładny węzeł i dobrze zrobiony!”
5. Błędne przekonania Dogberry’ego: Dogberry, nieudolny policjant, nieumyślnie używa sarkazmu z powodu swoich błędnych interpretacji. Kiedy aresztuje Borachia i Conrada, ogłasza:„Mistrzowie, niemal udowodniono, że jesteście niewiele lepsi od fałszywych łotrów”.
Te przypadki sarkazmu w „Wiele hałasu o nic” podnoszą humor spektaklu, ujawniają osobowości bohaterów i rozwijają fabułę, tworząc nieporozumienia i konflikty, które popychają historię do przodu.