W dzikich sztukach komedię obyczajową można wykorzystać do wywołania poczucia absurdu lub niestosowności oraz do uwypuklenia niesprawiedliwości społecznych lub hipokryzji klasy wyższej. Na przykład w sztuce Williama Congreve’a „Droga świata” Millament jest zamożną młodą kobietą, nieustannie ściganą przez zalotników, ale okazuje się też, że jest inteligentna i niezależna, w związku z czym ostatecznie decyduje się poślubić mężczyznę, który kocha ją ze względu na nią samą, a nie ze względu na bogactwo czy status społeczny. Podważa to tradycyjne oczekiwania wobec komedii obyczajowej i stwarza poczucie siły dla bohaterek.
Komedia obyczajowa może być również wykorzystana do zbadania kwestii społecznych, takich jak konflikt klasowy, role płciowe i pożądanie seksualne. Na przykład w sztuce Oscara Wilde’a „Być poważnym na serio” bohaterowie Jack i Algernon prowadzą podwójne życie, aby uciec przed społecznymi oczekiwaniami rodzin z wyższych sfer. Stwarza to poczucie napięcia i niepewności, a ostatecznie prowadzi do rozwiązania, które rzuca wyzwanie ówczesnym konwencjom społecznym.
Ogólnie rzecz biorąc, komedia obyczajowa może być potężnym narzędziem do komentowania i krytyki społecznej i może być wykorzystywana do tworzenia zapadających w pamięć i prowokujących do myślenia dzikich sztuk.