W 1978 Haacke zaangażował się politycznie i dołączył do nowo utworzonego Demokratycznego Sojuszu Turnhalle (DTA). W wyborach do Zgromadzenia Narodowego w 1979 roku został członkiem Zgromadzenia Ustawodawczego. Od 1979 r. do 1980 r. pełnił funkcję Ministra Spraw Wodnych. W 1980 r. opuścił DTA po tym, jak DTA wzięła udział w pierwszych w historii powszechnych wyborach w Afryce Południowo-Zachodniej, które powszechnie uważano za oszukańcze i mające na celu ustanowienie marionetkowego państwa przez Republika Południowej Afryki.
Następnie Haacke dołączył do bardziej opozycyjnego Frontu Narodowego Namibii (NNF), gdzie w 1982 r. został sekretarzem generalnym. W 1983 r. udał się na wygnanie do Londynu, gdzie przez osiem lat pracował jako przedstawiciel NNF. W 1991 Haacke wrócił do Namibii.
W 1994 ponownie dołączył do DTA, z której cztery lata później ponownie się rozstał, ponieważ był niezadowolony z jej przywództwa. Następnie założył własną partię polityczną Monitor Action Group (MAG). Haacke był kandydatem MAG na prezydenta w wyborach prezydenckich w 1999 r., ale uzyskał mniej niż 1% głosów. W wyborach parlamentarnych w 2004 roku zajął pierwsze miejsce na liście kandydatów MAG, ale partia nie zdobyła mandatów. Ponownie wystartował w wyborach w 2009 roku, ale tym razem z numerem 13. Ponownie MAG nie zdobyła mandatów. W 2009 roku wycofał się z czynnej działalności politycznej.
Haacke jest wybitnym działaczem na rzecz dobrostanu zwierząt i zwolennikiem wprowadzenia ustawy o polowaniu i hodowli zwierząt łownych. W lipcu 2009 r. złożył pozew do Wysokiego Trybunału, w którym zakwestionował zgodność z konstytucją polityki rządu Namibii w zakresie wydawania zezwoleń na polowanie na trofea i zwierzęta łowne. Sprawa zyskała międzynarodową uwagę.