1. Gry słowne i gry słowne:
Szekspir umiejętnie posługiwał się kalamburami, w których słowa o wielu znaczeniach tworzyły warstwę humoru. Wykorzystując dwuznaczność języka, stworzył sprytne dialogi, które bawiły publiczność jego czasów i cieszą się nią nadal dzisiaj.
2. Komedia slapstickowa:
Farsowy humor jest ważnym elementem sztuk Szekspira. Bohaterowie wdają się w fizyczne gagi, nieporozumienia i komiczne sytuacje, które dodają spektaklom lekkości i śmiechu. Elementy pułapek, przebrań i błędnych tożsamości tworzą komediową atmosferę.
3. Humor oparty na postaciach:
Wiele postaci Szekspira samych jest źródłem humoru. Ich dziwactwa, dziwactwa i humorystyczne osobowości napędzają wątki komediowe. Postacie takie jak Falstaff, Bottom i Sir Andrew Aguecheek są najlepszymi przykładami tej techniki.
4. Parodie i satyra:
Szekspir używał parodii i satyry, aby naśmiewać się ze współczesnych postaci, norm społecznych i konwencji literackich. Wyolbrzymiając i drwiąc z konwencji społecznych, w swoich sztukach przedstawiał dowcipny komentarz społeczny.
5. Dowcipne przekomarzanie się i riposta:
Sprytne wymiany zdań między postaciami charakteryzujące się grą słów i bystrym dowcipem przyczyniły się do powstania charakterystycznego stylu humoru Szekspira. Bohaterowie toczyli werbalną walkę, często wymieniając się obelgami i sprytnymi uwagami, dodając scenom komediowej energii.
Ogólnie rzecz biorąc, Szekspir po mistrzowsku łączył w swoich sztukach różne formy humoru, tworząc wszechstronne przeżycia teatralne. Elementy humorystyczne jego dzieł zapewniły im trwałą popularność i znaczenie w różnych kulturach i pokoleniach.